آخرین مطالب مقالات و اخبار نظامی ایران و جهان


انهدام پالایشگاه و مخازن نفت در اهواز
بسم الله الرحمن الرحیم
(فالله خیر حافظا وهو ارحم الراحمین)
صدق الله العظیم /یوسف 64


1-     حدود 28 سال از انهدام پالایشگاه و مخازن سوخت در شهر اهواز (الاحواز العربیة ) بر ما گذشت . در آن زمان فرماندهی نیروی هوائی و هواپیماهایش به طور مداوم در جستجوی اهداف راهبردی و حیاتی نظامی و اقتصادی ایران بودند و خسارات عظیمی را برآنان وارد می ساختند. اهداف ( نفتی ) مورد نظر ایران عمدتا در منطقه عملیاتی جنوب کشور و به شکل خاصی در نزدیکی سواحل ایران و خلیج ع ر ب ی قرار داشتند تا نقل و انتقال دریائی آنان ساده تر و هزینه آن نیز کمتر باشد . به همین دلیل اهداف ایران در سواحل و جزایر آن فراوان بوده و نیروی هوائی عراق هم حملات زیادی را به آن منطقه صورت می داد .


2-     به یک دسته پروازی 12 فروندی از بمب افکن های سوخوی 22 در روز پنجشنبه 23/6/1988 ( برابر با سوم تیر ماه 1367 ) از فرودگاه ارطاوی ( تابعه پایگاه هوائی امام علی (ع)) در استان ناصریه ماموریت داده شد تا دو پالایشگاه نفت در شهر اهواز به شماره یک و دو و نیز مخازن نفت آن منطقه را به فرماندهی سرگرد خلبان هـ أ به همراه ( 11 فروند هواپیمای دیگر ) به شماره های 12,11,10,9,8,7,6,5,4,3,2 مورد حمله قرار دهند . محموله هر هواپیما شامل 4 بمب 500 کیلوگرمی شدید الانفجار + دو مخزن سوخت خارجی 800 کیلوگرمی بود.


3-     دسته اول 6 فروندی از باند اصلی فرودگاه (RUN WAY) و دسته 6 فروندی دوم از روی خزشراه (TAXI WAY) و به صورت همزمان به هوا برخاستند . هدف از این کار این بود که دو دسته پروازی با یکدیگر هماهنگ بوده و هر دسته بتواند دسته پروازی دیگر را مشاهده و حمایت نماید ضمن آنکه بدلیل دوری مسافت از مصرف اضافی سوخت در صورت جا ماندن یکی از هواپیماها و یا نداشتن تماس چشمی NEGATIVE CONTACT با دسته خودی جلوگیری شده و هواپیما می تواند به دسته پروازی دیگر ملحق شود .

4-     پس از آنکه هواپیماها به سلامت به هوا برخاستند به سمت چپ و در جهت نقطه نشانه اول یعنی سکوی نفتی البکر و سپس جزیره کویتی بوبیان ، امام حسن (ع) و اهواز در ارتفاع 200 متری گردش نموده و با سرعت 780 کیلومتر بر ساعت به سمت هدف به پیش راندند . در این سرعت هواپیما می تواند با صرفه جوئی در مصرف سوخت حدود 13 کیلومتر در دقیقه را طی نماید . با رسیدن به سکوی نفتی البکر هواپیماها ارتفاع خود را بر فراز آب های خلیج ع ر ب ی به 15 الی 20 متر کاهش داده و با حفظ یکپارچگی دسته ، آرایش جنگی به خود گرفتند و هر یک از اعضای دسته محل خود در دسته و موقعیت هدف خود را به خوبی می شناخت و با توجه به تعداد زیاد هواپیماها این کار دشواری بود .

5-     دسته به پرواز خود به سمت هدف ادامه می داد و در سمت چپ خود اسکله بندر شاهپور – بندر امام خمینی – و امام حسن (ع) را داشت و این بندر توسط هواپیماها ، موشک های زمین به هوای هاوک/راپییر و توپهای ضدهوائی پدافند میشد . اما این بندر قبلا و به صورت پی در پی توسط عقابان قهرمان نیروی هوائی عراق مورد حمله قرار گرفته و یک کشتی غول پیکر لیبیائی که تسلیحات و موشک های زمین به زمین را برای ایران با خود حمل می نمود مورد اصابت واقع گردیده و غرق شده بود. دسته پروازی کماکان در ارتفاع پائین و خارج از دید رادارهای ایران پرواز می نمود و سرعت خود را از 780 به 900 کیلومتر افزایش داده بود. در این سرعت هواپیما در هر دقیقه 15 کیلومتر را طی می کند که این سرعت برای بمب افکن های سوخوی 22 و برخی جنگنده های دیگر سرعت عملیاتی جنگی تلقی می گردد . به هر حال دسته پروازی با طی مسیر اکنون به نزدیکی هدف رسیده بود و این لحظات بسیار حساس و پر استرسی است که تنها خود انجام دهندگان عملیات می توانند آن را درک کنند. درست 30 ثانیه قبل از رسیدن به هدف خلبانان اقدام به بالا کشیدن ناگهانی PULL UP به ارتفاع 3000 متری نمودند تا هدف تعیین شده را مشاهده کنند . این لحظات بسیار سرنوشت ساز بود که می بایست پس از مشاهده هدف با زاویه 20 درجه بر روی هدف شیرجه می زدند . با تعیین دقیق مختصات هدف بر روی سایت نشانه روی کابین خلبان ، بمبها بر روی اهداف رها شده و دو پالایشگاه و مخازن سوخت مورد اصابت دقیق قرار گرفته و انفجارهای بزرگ و شدیدی رخ داد و تمام اهداف با فرو ریختن 48 تن بمب به صورت کامل نابود گردید .     

6-     پس از اصابت و انهدام هدف از سوی فرمانده دسته و در حالیکه او از وضعیت شیرجه خارج شده بود ، پدافند هوائی ایران یک فروند زمین به هوا از نوع سام 7 ( استرلا) شلیک کرد که موشک مستقیما به هواپیمای فرمانده اصابت نمود و سبب آتش سوزی گردید . فرمانده دسته با استفاده از سرعت بالایی که در هنگام شیرجه بدست آمده بود تا ارتفاع 6000 متری خود را بالا کشید و با گردش به سمت غرب در 270 درجه به سوی شهر العماره - الکحلاء تعیین مسیر نمود تا بتواند در حالیکه هواپیمایش در حال از دست دادن ارتفاع بود و موتور هواپیما نیز با حداقل دور RPM کار می کرد کوتاهترین مسافت را به سمت خاک عراق طی کند و در جائی فرود بیاید .  


7-     فرمانده با آرامش خاطر و خونسردی کامل به اعضای دسته فرمان داد تا به سمت یکی از دو پایگاه هوائی امام علی (ع) یا الوحده – الشعیبه رفته و در آنجا فرود آیند. اما در آن لحظه خودش در حال عبور از روی رود کارون بود و برفراز یگان های زمینی خودی پرواز می کرد و هواپیمای شماره 2 که از ابتدای ماموریت تا زمان اصابت هواپیمایش با او بود هنوز او را همراهی می نمود . موتور هواپیمای فرمانده هنوز در آتش می سوخت و فرمانده سعی داشت تا با خونسردی آن را کنترل کند . فرمانده قصد داشت تا در فرودگاه العماره فرود آید اما دیگر نمی شد هواپیما را کنترل کرد . بنابراین فرمانده اقدام به خروج اضطراری از هواپیما نمود و با چتر در منطقه هورالهویزه فرود آمد. او توانسته بود با هواپیمای آسیب دیده خود 125 کیلومتر را طی نماید . در آنجا تعدادی ماهیگیر با قایق های خود منتظر فرود خلبانی بودند که پرش او از هواپیمای آتش گرفته در آسمان را مشاهده کرده بودند. چند دقیقه بعد خلبان هواپیما ساقط شده در آب فرود آمد و چتر نجات را از خود جدا نمود . در همان لحظات ماهیگیرها هم از راه رسیدند و او را نجات دادند و سوار قایق کردند و با شادی و خوشحالی به سمت خشکی حرکت کردند .






8-     در همان زمان یک ماموریت جنگی توسط 24 فروند از بالگردهای خودی در اطراف چاه های نفتی مجنون در حال اجراء بود . یکی از خلبانان بالگردها که سرگرد خلبان حافظ محمود نام داشت از دسته پروازی خودش جدا شد و به سمت خلبان جنگنده سقوط کرده رفت و با بالگرد M-8 در کنار او فرود آمد . در جریان عملیات نجات ، بالگرد او نیز دچار آتش سوزی شد و خلبان قهرمان بالگرد از دسته خودش درخواست بالگرد کمکی نمود که بلافاصله به آنجا اعزام شد و در نقطه ای که ماهیگیرها و خلبان جنگنده ساقط شده حضور داشتند فرود آمد . خلبان بمب افکن سرنگون شده به بیمارستان نظامی العماره اعزام و در ساعت 1100 به آنجا رسید و از سوی مدیر بیمارستان و سایر پرسنل مورد استقبال قرار گرفت . در آنجا ضمن خوشامدگوئی و سپاس خدا بدلیل سلامتی خلبان ، آنچه که از اقدامات یا مداوای اولیه لازم بود صورت گرفت . اقدامات پرسنل بیمارستان جای تشکر دارد.

9-     در ساعت 2300 ، سرلشگر خلبان حمید شعبان فرمانده نیروی هوائی و پدافند هوائی با خلبان مصدوم تماس گرفت و ضمن شکر خداوند بابت سلامتی او ، یک فروند هواپیمای ویژه جت استار را به محل اعزام نمود تا خلبان را به بیمارستان نیروی هوائی در بغداد منتقل سازد . تمام کسانی که در این ماموریت حضور داشتند از او استقبال کرده و سپاس خدا را به جای آوردند. خلبان مصدوم یکماه تمام را در بیمارستان سپری نمود تا دوره درمانی مورد نظر کامل شود و به او یکماه مرخصی استعلاجی اعطاء گردید . با سپری نمودن این دوره و اخذ مجوز پرواز مجددا به گردان محل خدمتش ( گردان پنجم ) بازگشت و دوره بازآموزی را طی نمود . در طول مدت مرخصی استعلاجی خلبان ، جنگ بین ایران و عراق در روز دوشنبه 8/8/1988 ( برابر با 18 مرداد 1367 ) به پایان رسیده بود .


ملاحظة
——–

طبق دستور و بر اساس توجیهات قبلی فرمانده دسته ، تمام هواپیماها در پایگاه های هوائی الوحده ( الشعیبه ) و امام علی (ع) (الناصریه) به سلامت فرود آمدند . تصمیمات فرمانده کاملا منطقی و عقلانی بود . هدایت هواپیمای مورد اصابت واقع شده و آتش گرفته مردانگی و شهامت می خواست . مراتب تشکر و قدردانی خود را از عقاب قهرمان (هـ أ) فرمانده دسته پروازی که اطلاعات خود را از این ماموریت در اختیار من گذاشت ابراز می دارم . ایشان همان عقابان تیزچنگ و قهرمان درخشان از عراق عظیم هستند و این هم عملیات قهرمانانه و برتری و کشندگی آنها در جنگ دوم قادسیه است . خدا ایشان را موفق و از هر گزندی محفوظشان بدارد و رحمت و بخشایش خود را بر شهدای عراق شامل نماید .



23/6/1988 ( برابر با سوم تیر ماه 1367 ) صحیح است که در همان روز عراق توانسته بود با انجام عملیاتی توسط سپاه سوم ، ششم و نیروی های گارد ریاست جمهوری جزایر مجنون ، جفیر و کوشک وطلائیه را به تصرف خود درآورد .



طبقه بندی: دفاع مقدس-عملیات ها -خاطرات، 
ارسال توسط مصطفی نداف
آرشیو مطالب
نظر سنجی
عملکرد این وبلاگ را چگونه ارزیابی می کنید؟





پیوند های روزانه
تبلیغات

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ